Polo peche de camas, polo deterioro da atención primaria, polo acoso á sanidade pública
Creación do Consello Local de Saúde de A Coruña o 30 de outubro de 2018
Amosando publicacións coa etiqueta saúde mental b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta saúde mental b>. Amosar todas as publicacións
xoves, 29 de novembro de 2018
mércores, 20 de decembro de 2017
O Movemento Galego da Saúde Mental denuncia a mala situación da Unidade de Hospitalización Psiquiátrica do Hospital da Coruña
Recollemos aquí o comunicado do Movemento Galego da Saúde Mental sobre a Unidade de Hospitalización psiquiátrica de A Coruña:
A PESAR DO DENUNCIADO NON HAI NINGUNHA MELLORA NA UNIDADE
DE HOSPITALIZACIÓN PSIQUIÁTRICA DA CORUÑA
DE HOSPITALIZACIÓN PSIQUIÁTRICA DA CORUÑA
Hai dez meses o Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM) denunciou publicamente o estado no que se atopaba a Unidade de Hospitalización Psiquiátrica do Complexo Hospitalario da Coruña.
Salientamos, naquel momento, as inaceptables e discriminatorias condicións físicas das habitacións (a metade dos pacientes debían usar baños colectivos), os déficits severos de funcionamento e de organización da actividade asistencial (carecíase de instrumentos para a participación e coordinación dos diferentes profesionais), a infradotación profesional según os estándares dos documentos planificadores da propia Consellería de Sanidade, os déficits de transparencia na xestión, e a incalificable aplicación da contención mecánica a pacientes (inmobilización das persoas mediante suxeición ás súas camas) que se estaba a realizar nunha habitación colectiva de tres camas, violentándose deste xeito os seus dereitos máis básicos.
http://movementogalegosaudemental.gal/page/13/
En datas recentes o MGSM tivo coñecemento de que na devandita Unidade se sostivo no mesmo tempo en condicións de contención mecánica a seis persoas ingresadas, con ocupación plena do cuarto que dispón de tres camas para a suxeición sendo contidas nel simultaneamente tres persoas, e que un deses pacientes permaneceu nesa situación varios días.
Sóubose tamén que, a pesar da sua gravedade, ningunha das carencias denunciadas foi resolta neste tempo pola Xerencia da Área da Coruña.
O feito de que ata seis persoas se atoparan suxeitas en contención mecánica nunha Unidade de Hospitalización Psiquiátrica de 32 plazas, e que tres foran no mesmo cuarto, é incalificable. Constitúe un indicador moi preocupante do funcionamento desa Unidade, do grao de vulneración dos dereitos humanos que sofren os pacientes tratados dese xeito, e das penosas condicións nas que o persoal ten que desenvolver o seu traballo. Ponse así de manifesto a reiterada incapacidade dos xestores dese Hospital para cumprir coas obrigas propias do seu cargo.
Sempre se afirma, por quen dirixe os centros sanitarios e polos profesionais que neles traballan, que a contención mecánica é un medio indesexable, que só se xustifica como último recurso ante aqueles estados non previbles de alteración condutual das persoas ingresadas que poden crear riscos graves e cando esas alteracións non poideran modificarse por outros medios. Para seren cribles esas afirmacións, debera disporse dos medios (dotacións materiais e profesionais suficientes, espazos adecuados, actividades terapéuticas, formación dos profesionais e organización asistencial apropiada) para que a contención mecánica non chegue a ter lugar. O termo "último recurso" só ten sentido se antes os recursos necesarios están implantados e, neste caso, esa xustificación só son palabras baleiras.A contención mecánica é unha actuación sobre a persoa que reduce a súa autonomía
ao mínimo imaxinable (en rigor só ao espazo que fisicamente ocupa o seu corpo), que ten efectos daniños que potencialmente poden ser moi graves, que conmove, incomoda e dana con moita frecuencia a quen se lle encomenda realizala (persoal de enfermería), que está cuestionada por amplos sectores de pacientes e profesionais da saúde mental ao longo do mundo e dos tempos e ante a cal, explicitamente, se reclama dende diferentes instancias a súa abolición.
Debe impedirse que nesa Unidade se sosteña por máis tempo a situación denunciada. Cómpre definir polos profesionais os plans e os recursos necesarios para a prevención e superación da práctica da contención mecánica en tódolos espazos asistenciais psiquiátricos. A Consellería de Sanidade debe prever no futuro Plan Galego de Saúde Mental as accións necesarias para a súa erradicación e poñer os medios necesarios para que non chegue a ser xustificable o argumento de "último recurso".
A sociedade e os seus representantes deben tomar esta cuestión nas súas mans definindo explicitamente que o obxectivo é a súa abolición, e vencellando o mesmo á mellora na atención á saúde mental da poboación e ao progreso na defensa da dignidade humana. Cómpre facelo porque afecta ós dereitos fundamentais das persoas, porque estamos moi atrasados nesta cuestión respecto a outros lugares do mundo, porque moitos dos afectados/as directamente por ela e amplos sectores profesionais véñeno reclamando hai tempo, porque a acumulación de información sobre os seus efectos debuxa unha realidade temible, porque existen experiencias exitosas de redución e superación da mesma, e porque é o mais antigo e máximo expoñente da violencia que aínda pervive na atención psiquiátrica, e que a pesar dos progresos, aínda hoxe en pleno século XXI, se resiste a desaparecer.
Sóubose tamén que, a pesar da sua gravedade, ningunha das carencias denunciadas foi resolta neste tempo pola Xerencia da Área da Coruña.
O feito de que ata seis persoas se atoparan suxeitas en contención mecánica nunha Unidade de Hospitalización Psiquiátrica de 32 plazas, e que tres foran no mesmo cuarto, é incalificable. Constitúe un indicador moi preocupante do funcionamento desa Unidade, do grao de vulneración dos dereitos humanos que sofren os pacientes tratados dese xeito, e das penosas condicións nas que o persoal ten que desenvolver o seu traballo. Ponse así de manifesto a reiterada incapacidade dos xestores dese Hospital para cumprir coas obrigas propias do seu cargo.
Sempre se afirma, por quen dirixe os centros sanitarios e polos profesionais que neles traballan, que a contención mecánica é un medio indesexable, que só se xustifica como último recurso ante aqueles estados non previbles de alteración condutual das persoas ingresadas que poden crear riscos graves e cando esas alteracións non poideran modificarse por outros medios. Para seren cribles esas afirmacións, debera disporse dos medios (dotacións materiais e profesionais suficientes, espazos adecuados, actividades terapéuticas, formación dos profesionais e organización asistencial apropiada) para que a contención mecánica non chegue a ter lugar. O termo "último recurso" só ten sentido se antes os recursos necesarios están implantados e, neste caso, esa xustificación só son palabras baleiras.A contención mecánica é unha actuación sobre a persoa que reduce a súa autonomía
ao mínimo imaxinable (en rigor só ao espazo que fisicamente ocupa o seu corpo), que ten efectos daniños que potencialmente poden ser moi graves, que conmove, incomoda e dana con moita frecuencia a quen se lle encomenda realizala (persoal de enfermería), que está cuestionada por amplos sectores de pacientes e profesionais da saúde mental ao longo do mundo e dos tempos e ante a cal, explicitamente, se reclama dende diferentes instancias a súa abolición.
Debe impedirse que nesa Unidade se sosteña por máis tempo a situación denunciada. Cómpre definir polos profesionais os plans e os recursos necesarios para a prevención e superación da práctica da contención mecánica en tódolos espazos asistenciais psiquiátricos. A Consellería de Sanidade debe prever no futuro Plan Galego de Saúde Mental as accións necesarias para a súa erradicación e poñer os medios necesarios para que non chegue a ser xustificable o argumento de "último recurso".
A sociedade e os seus representantes deben tomar esta cuestión nas súas mans definindo explicitamente que o obxectivo é a súa abolición, e vencellando o mesmo á mellora na atención á saúde mental da poboación e ao progreso na defensa da dignidade humana. Cómpre facelo porque afecta ós dereitos fundamentais das persoas, porque estamos moi atrasados nesta cuestión respecto a outros lugares do mundo, porque moitos dos afectados/as directamente por ela e amplos sectores profesionais véñeno reclamando hai tempo, porque a acumulación de información sobre os seus efectos debuxa unha realidade temible, porque existen experiencias exitosas de redución e superación da mesma, e porque é o mais antigo e máximo expoñente da violencia que aínda pervive na atención psiquiátrica, e que a pesar dos progresos, aínda hoxe en pleno século XXI, se resiste a desaparecer.
En Santiago a 19 de decembro de 2017
MOVEMENTO GALEGO DA SAÚDE MENTAL
O Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM) é un movemento cívico que pretende a protección da saúde mental da comunidade e a defensa da súa atención pública, ante o grave deterioro que está a sufrir e o dano que se está a causar nos dereitos das persoas. A súa Declaración Fundacional está asinada por máis de catrocentos profesionais da saúde mental pública de Galicia, profesionais da Administración de Xustiza, cidadáns e cidadás que a comparten, organizacións sindicais (CIG Saúde, Federación de Sanidade de CCOO) , Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia, Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia, organizacións de familiares e usuarios dos servizos de saúde mental (Fonte da Virxe, A Creba, ASDAN, Xaruma, ONG-Solidarios Anónimos, Dédalo, Albores, Lenda), Xuíces Pola Democracia, Unión Progresista de Fiscais, Asociación Galega de Médicos Forenses, Asociación de profesionais de drogodependencias, Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública, Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria, Asociación Nacional de Enfermería en Saúde Mental, Mesa Galega da Psicoloxía Clínica, Asociación Galega de Psicólogos Internos Residentes, Asociación de Psicólogos Clínicos do Sergas, Equipo Boa Vida, Asociación Galega de Saúde Mental – Asociación Española de Neuropsiquiatría, Plataforma en defensa da Profesionalización dos Servizos Sociais, Asociación Galega de Pais e Nais Separados, Colexio Oficial de Terapeutas Ocupacionais de Galicia, Radio Prometea.
http://movementogalegosaudemental.gal/
https://www.facebook.com/movementogalegodasaudemental
https://twitter.com/MGSaudeMental
https://www.facebook.com/movementogalegodasaudemental
https://twitter.com/MGSaudeMental
domingo, 16 de outubro de 2016
Saúde mental: pacientes e familias esperan que paren os recortes de Feijoo e conte co orzamento preciso
Programa do Coruñés Opina sobre a saúde mental
Celebrado hoxe na SER. Pódense ver os audios e información do programa no seguinte link: Web Coruñés Opina
No debate participaron María Tajes (entrevista por teléfono), xefa de servizo de saúde mental do SERGAS, Pablo Romero, paciente que está traballando no taller cerámico de APEM, Teresa Varela Muíño, familiar de enfermos mentais, Manuel Serrano, xefe de servizo de psiquiatría do CHUAC, Mª Jesús Cerecedo, médica de familia do CS de Matogrande e coordinadora do grupo de saúde mental de semFYC durante varios anos, Ignacio Vázquez Rodríguez, psicólogo de APEM e, na emisora en Santiago, Mª Xosé Abuín, secretaria nacional de CIG-saúde e participante no Movemento Galego de Saúde Mental.
A web da SER recolle a seguinte información:
"Galicia carece de un plan propio sobre salud mental. El último y único que hubo, el Plan Galego da Saúde Mental, diseñado por el bipartito, terminó su vigencia en 2011. Desde entonces ni ha sido renovado ni ha sido elaborado otro nuevo. Es la denuncia de enfermos, familias y profesionales que reclaman un protocolo y un programa de actuaciones multidisciplinar. El Sergas lo admite y dice que está trabajando en su actualización.
También demandan una atención en urgencias y una asistencia psiquiátrica mucho más ágil cuando la persona enferma sufre un brote agudo. Y exigen ser informadas."
Ramón Veras, portavoz de SOS Sanidade Pública de A Coruña, participou na quenda de preguntas no debate co seguinte comentario:
"Ola
Grazas
Isabel. Grazas polo programa que sempre busca aire fresco no oferta
informativa. Son médico de familia. Traballo no centro de saúde de
San Xosé e participo tamén en SOS Sanidade Pública.
Non
vou falar de atención primaria, súmome aos comentarios de Mª Jesús
Cerecedo, que o explicou moi ben. Pero si quería falar doutros
aspectos.
Na
sanidade pública temos problemas coñecidos por todos pero no que
respecta a saúde mental xa non se trata de falar de listas de
espera. Non, o problema grave aquí é a falta de cobertura, a falta
de prestacións, o abandono no que se encontran os pacientes e as
súas familias, que teñen que buscar moitas veces solucións na
privada pagando as mesmas familias.
Por
un lado, hai trastornos como son os aditivos, por drogas ou por
alcohol. O sergas non ten centros propios, son todos concertados con
entidades privadas e estas viven cada ano pendentes dos presupostos
que decidan no sergas. Presupostos, por certo, que non pararon de
diminuír desde a chegada de Feijoo ao goberno.
Agora
tamén se están ofrecendo servizos de psicólogo no mesmo hospital a
pacientes con cancro, por exemplo, e fóra a través de fundacións.
Isto é ao final un parche, un mal servizo, e unha precarización da
contratación de psicólogos e despois presumir de dar servizo.
Por
outra parte están os pacientes con trastornos mentais crónicos,
psicoses, que necesitan unha rehabilitación social e laboral e que
tamén están exclusivamente na man das familias, tal como dicía
Teresa. Menos mal que existe APEM e outras organizacións de
familiares. Pero os servizos teñen moito que mellorar.
O
grave problema do suicidio..., denunciado polo movemento galego de
saúde mental.
A
saúde mental precisa un presuposto moito maior e todos temos que ser
conscientes."
Link Movemento Galego de Saúde Mental
luns, 10 de outubro de 2016
10 de outubro: Día Mundial da Saúde Mental 2016
Recollemos aquí o publicado na páxina web de FEAFES Galicia, a Federación de Asociacións de Familiares e Persoas con Enfermidade Mental de Galicia:
Las asociaciones de FEAFES Galicia por el Día Mundial de la Salud Mental
Se acerca el 10 de octubre y las entidades miembro de FEAFES
Galicia ultiman los detalles de las actividades organizadas a propósito
del Día Mundial de la Salud Mental. Exposiciones, charlas, visitas,
espectáculos... ¡conoce qué hay previsto para este año!
A Creba (Noia y Ribeira)
El 10 de octubre instalarán mesas informativas en los ayuntamientos de Noia, Ribeira y Porto do Son. En ellas, continuarán haciendo fotos para su campaña “Un pulgar por la salud mental” y entregarán el manifestó del Día Mundial de la Salud Mental, así como folletos informativos de la entidad. El viernes 14 de octubre, por su parte, se celebrará el I Encuentro Olímpico en el Pabellón Polideportivo Municipal de Noia, en el que participarán las asociaciones Amicos, Ämbar, Integro, Adisbismur, Misela y A Creba.Alume (Lugo)
La asociación lucense Alume aprovechará el Día Mundial de la Salud Mental para celebrar, el lunes 10 de octubre, el acto de inauguración de su nueva sede y de su Centro de Rehabilitación Psicosocial y Laboral, sito en la Rúa Coelleira, barrio de Montirón. El evento tendrá lugar a las 12:00 de la mañana.Afaes Porta Nova (Narón)
El lunes 10 de
octubre se inaugurará la exposición de cuadros del pintor Andrés Bouzón
Lorenzo en la Galería Sargadelos de Ferrol, abierta hasta el sábado 15
de octubre. El martes 11, Afaes celebrará una fiesta de Magosto con los usuarios de la asociación. El jueves 13,
por su parte, tendrá lugar la charla “Los aspectos legales y las
personas con enfermedad mental” a cargo de los Asesores Jurídicos de
FEAFES Galicia, que se celebrará a las 17:15 en las instalaciones de las
asociaciones.
El viernes 14 se instalará una mesa informativa sobre salud mental en el hall del CHUF Arquitecto Macide. Y el domingo 16,
Afaes culminará su celebración del Día Mundial de la Salud Mental con
la I Carrera-Andaina Solidaria por la Salud Mental que tendrá lugar en
Narón y de la que podréis saber más aquí.
Apem (A Coruña, Betanzos y Vimianzo)
El 5 de octubre a
las 11:00, habrá una representación de teatro social a cargo del grupo
“Lusco e Fusco” en el Museo de Arte Contemporáneo de A Coruña para
conmemorar el Día Mundial de la Salud Mental. El 9 de octubre,
se realizará en Betanzos la "III Andaina Solidaria Hoy caminamos
por..." a favor de Apem, con la que se pretende involucrar a toda la
comunidad para visibilizar la importancia de una buena
salud mental. Apem tendrá una mesa informativa a lo largo de la mañana
y contará con la presencia de Antonio Tizón, que hará una lectura
pública de una de sus obras. El 22 de octubre a
las 22:00, Vimianzo acogerá una Cena Solidaria en el Restaurante
Pastoriza que estará cargada de sorpresas, ilusiones y motivación.
Avelaíña (Ponteareas y Cañiza)
El 10 de octubre,
la asociación Avelaíña instalará una mesa informativa en el exterior
del Auditorio Municipal de Ponteareas de 17:00 a 20:00, donde tendrá
lugar a actividad “Mira a través del espejo” y la lectura del manifiesto
del Día Mundial de la Salud Mental. Una vez finalizada esta actividad, a
las 20:00 se celebrará una charla-coloquio sobre salud mental en el
auditorio municipal, en el que intervendrán José Manuel Olivares, Jefe
de Psiquiatría del área Sanitaria de Vigo, y Xosé María Regueiro,
miembro de la Junta Directiva de Avelaíña.
El 11 de octubre, por su parte, se instalará una mesa informativa sobre salud mental de 11:00 a 13:00 en el Centro de Salud de Cañiza.
A Mariña (Burela y Ribadeo)
El 3 de octubre
inciará la campaña del Día Mundial de la Salud Mental con la actividad
"Mira a través del espejo: soy como tú aunque aún no lo sepas", en la
que podrá participar cualquier persona que lo desee. El 4 de octubre
a las 15:30, tendrá lugar un partido de fútbol sala a favor de la salud
mental en el Pabellón Vista Alegre, en el que participarán personas con
enfermedad mental, profesionales y amigos colaboradores de la
asociación. El 5 de octubre, A Mariña repetirá la actividad "Mira a través del espejo" por distintas localidades de la comarca, y el 6 de octubre,
se realizará una jornada formativa sobre calidad para profesionales de A
Mariña, bajo el nombre "Seguiremos trabajando por la mejora contínua".
El 8 de octubre
a las 18:00 habrá una andaina desde la Unidad Residencial de Cervo
hasta Sargadelos por el paseo de los enamorados, cargados de libros
sobre salud mental como símbolo de información y conocimiento. El 9 de octubre
a las 19:30, en el "Castelo de Copa" en Cervo, se inaugurará una
exposición de pintura al óleo de dos reconocidos artistas que quieren
mostrar a la sociedad su valía. El 10 de octubre,
A Mariña se desplazará hasta Lugo para conmemorar el Día Mundial de la
Salud Mental en el salón de actos de la Diputación, con la lectura de un
manifiesto, intervenciones de distintas autoridades y la presentación
de la revista Agarimo. Finalmente, el 11 de octubre se realizará una jornada de puertas abiertas en todos los centros con los que cuenta la asociación.
Doa (Vigo y Cangas)
El lunes 3 de octubre,
la asociación Doa arrancará con la ya histórica Expocapela. En esta
ocasión, bajo el título Sinerxia, se expondrán obras infográficas del
colectivo Pániko conjuntamente con otras obras de artistas noveles de
Cangas. La entrada es libre y la exposición podrá verse del 4 a 9 de
octubre de 10:30 a 13:30, y del 4 al 7 también de 16:00 a 18:30.
El 7 de octubre,
por su parte, Doa pondrá en marcha a campaña “Ideas de-mentes” en el
Edificio Administrativo de la Xunta en Vigo en horario de mañana. El 10 de octubre
a las 17:30 tendrá lugar la lectura del manifiesto del Día Mundial de
la Salud Mental y el concierto del grupo de saxos del Conservatorio
Mayeusis en el Auditorio Municipal de Vigo. Finalmente, el 11 de octubre,
de 12:00 a 21:00 se podrá ver la exposición Arteco (Arte Terapia y
Costura) de obras realizadas por los usuarios de Dona en el Urban
Marker.
Fonte de la Virgen (Santiago)
La Asociación
Fonte da Virxe de Familiares y Amigos de las Personas con Enfermedad
Mental, realizará una representación musical a cargo del grupo de
musicoterapia, para después dar paso a un encuentro con todos los
asistentes al evento. Esta actividad tendrá lugar el día 10 de octubre a las 17:30en el Centro de Rehabilitación de la asociación, sito en la calle Campo do Forno nº 1.
sábado, 1 de outubro de 2016
Esta é a xestión eficaz do PP: Os enfermos psiquiátricos de Calde sen paseo, non vaia ser
Comunicado do Movemento Galego de Saúde Mental
VULNERACIÓN DE DEREITOS NO HOSPITAL DE CALDE
Nestes dias vén de facerse público que no Hospital de Calde (Lugo) prohibiuse a saída ó exterior de tódolos pacientes psiquiátricos ingresados debido a que apareceron con danos importantes coches aparcados nas proximidades, por causa de accións intencionais.
Os responsables sanitarios, sen identificar a quen causou os danos, estableceron que o culpable debía ser algún paciente residente no Hospital, e para evitar que se continuasen repetindo os feitos, adoptouse por quen ten poder para facelo (xestores e profesionais) a medida de prohibir a saída ó exterior de tódolos ingresados.
Se miramos o que se protexe (a propiedade dos coches) e o que se dana ca acción restritiva (a liberdade e a dignidade das persoas ingresadas), veremos que non hai comparación posible. Poderían e deberían terse adoptado outras medidas para protexer a propiedade, pero foi a restrición da actividade e da escasa libertade dos residentes a que se implantou. É unha decisión fácil e barata e, ademais, a capacidade de protesta dos afectados pola restrición dos seus dereitos é escasa ou casi nula.
Non consta que se abriran interrogantes nos responsables sanitarios sobre os motivos deses actos, o cal é sorprendente si é que foran protagonizados por pacientes psiquiátricos institucionalizados, xa que nese caso poderían ser signos de protesta contra algo ou alguén, de malestar, mesmo de descompensación ou agravamento do/s autor/es, ou de moi mal funcionamento da institución.
Aplicouse unha medida que só é, mire como se mire, un castigo colectivo, prohibido ata nos cárceres.
É así que a medida adoptada pasa a ser un síntoma da situación de abandono
asistencial e marxinación na que se atopan os pacientes psiquiátricos residenciais, diante dos cales están incrementadas as obrigas públicas de coidado sanitario e de respecto aos seus dereitos (por xestores e profesionais) debido á sua indefensión. Sen embargo, os recursos para atendelos, coidalos e facilitar a sua recuperación en todo o posible, son moi escasos ou inadecuados; e a pesar da sua gravidade non son unha prioridade sanitaria senón todo o contrario.
Debe levantarse ese castigo colectivo de inmediato e non ha de repetirse.
Urxentemente os responsables sanitarios de Lugo (Xerente e Xefe de Servizo de
Psiquiatría) xunto cos representantes sindicais, e as asociacións de familiares e de profesionais, deben revisar dende unha perspectiva de dereitos humanos a situación na que se atopan os pacientes no Hospital de Calde, as dotacións profesionais do mesmo (cantidade, cualificación e formación),o seu réxime de funcionamento, e a existencia de plans terapeuticos e de coidado individualizados, xunto coas medidas para protexer da mellor forma os bens materiais.Institucións coma o Hospital de Calde que, no seu funcionamento son capaces de adoptar medidas como a aquí denunciada e aplicalas como se foran normais, son institucións dañinas tanto para quen nelas residen como para quen nelas traballan.
En Santiago a 29 de setembro de 2016
MOVEMENTO GALEGO DA SAÚDE MENTAL
http://movementogalegosaudemental.gal/
https://www.facebook.com/movementogalegodasaudemental
https://twitter.com/MGSaudeMental
mércores, 6 de abril de 2016
Os Psiquiatras europeos tamén se preocupan polos refuxiados, no XXIV Congreso Europeo de Psiquiatría
Publicado no Diario Médico:
Nova elaborada por Isabel Gallardo para Diario Médico:
Una de las principales preocupaciones de la salud mental europea es
la atención psiquiátrica de los refugiados, según ha quedado patente en
la presentación del XXIV Congreso Europeo de Psiquiatría, que se está
celebrando en Madrid con el lema Hacia un lenguaje común en la
Psiquiatría europea. Acnur cifró en 2014 en 60 millones el número de
personas que se vieron obligadas a abandonar su hogar. Este grupo "sufre
trastornos del humor, somáticos, depresivos, estrés postraumático, etc.
, y no reciben tratamiento. La cuestión es qué debemos hacer", ha
explicado Wolfgang Gaebel, presidente del congreso.
Por eso, la Asociación Europa de Psiquiatría ha elaborado un documento de posicionamiento en el que insta a la Unión Europea a proporcionar a este grupo cuidados adecuados de salud mental. Para ello se ofrece a proporcionar asesoramiento estratégico y apoyo desde el Consejo de Sociedades Psiquiátricas Europeas.
Por eso, la Asociación Europa de Psiquiatría ha elaborado un documento de posicionamiento en el que insta a la Unión Europea a proporcionar a este grupo cuidados adecuados de salud mental. Para ello se ofrece a proporcionar asesoramiento estratégico y apoyo desde el Consejo de Sociedades Psiquiátricas Europeas.
"Hemos hecho propuestas sobre qué hay que hacer para
proporcionar servicios de salud a esta población, que sufre problemas de
salud mental entre 3 y 5 veces más que la población general. Si no se
les trata bien y de forma precoz, podrían desarrollar patologías
crónicas, lo que supondrá una carga adicional para las economías de los
países de acogida", ha dicho Gaebel.
- La Asociación Europea de Psiquiatría ha pedido a la Unión Europea que asegure el abordaje y tratamiento de las patologías derivadas de la inmigración
Gaebel ha nombrado el miedo, la vergüenza, los problemas de
comunicación, la falta de información de los servicios de salud
disponibles y la carencia de recursos terapéuticos para los síntomas que
presentan, como los principales obstáculos para recibir asistencia.
Para mejorar su abordaje, Gaebel ha sugerido que se fomente el papel de
los médicos de familia como primera línea de abordaje y tratamiento para
los problemas de salud mental, así como la formación de otros
profesionales sanitarios.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)



